Szczepionki doustne chronią przed najczęściej występującymi szczepami wywołującymi zakażenia rotawirusowe, przed odwodnieniem spowodowanym przez biegunkę i wymioty oraz przed leczeniem szpitalnym. Skuteczność szczepionek przeciwko rotawirusom została potwierdzona w badaniach klinicznych obejmujących ponad 130 tys. niemowląt na całym świecie – były to jedne z największych badań w historii szczepień. Ze względu na doustną formę szczepienia, nie jest ono bolesne.

Wszystkie szczepionki muszą przejść dokładne badania kliniczne, które oceniają ich skuteczność i bezpieczeństwo, zanim zostaną zatwierdzone do stosowania. Jednakże każda szczepionka może powodować przemijające działania uboczne, z których najczęstsze to utrata apetytu i rozdrażnienie. Stwierdzono, iż szczepionki chronią przed zachorowaniem przez okres minimum 2 lat od zaszczepienia – tyle bowiem trwają badania obserwacyjne zaszczepionych dzieci. Można spodziewać się, iż okres ten będzie się wydłużał się w miarę kontynuowania badań.

W Polsce dostępne są 2 szczepionki przeciwko rotawirusom i można je podać tylko niemowlętom. Pierwsza z nich jest szczepionką dwudawkową, tzn. że cały cykl szczepienia składa się z 2 dawek. Pierwszą dawkę można podać już od 6. tygodnia życia maluszka. Całe szczepienie należy zakończyć przed upływem 24. tygodnia życia.2 Schemat szczepienia drugą z dostępnych w Polsce szczepionek składa się z 3 dawek. Pierwszą dawkę można podać od 6. tygodnia życia. Całe szczepienie trzeba zakończyć przed 26 tygodniem życia dziecka.

Wiadomo, iż po szczepieniu dochodzi do wydalania żywego wirusa szczepionkowego, zwłaszcza około 7-go dnia po szczepieniu, dlatego najbliżsi zaszczepionego maleństwa powinni zachować higienę (np. myć ręce po zmianie pieluszki). Szczepionki przeciwko rotawirusom należy stosować z zachowaniem ostrożności u dzieci blisko kontaktujących się z osobami przewlekle chorymi, zwłaszcza z osobami przyjmującymi leki obniżające odporność na zakażenia.

Szczepionka może być podawana jednocześnie z innymi, poniżej wymienionymi szczepionkami stosowanymi u niemowląt – pojedynczymi i skojarzonymi (także ze szczepionkami 5 i 6 w 1), a mianowicie z acelularną lub pełnokomórkową szczepionką przeciw błonicy-tężcowi-krztuścowi (DTPa i DTPw), ze szczepionką przeciw Haemophilus influenzae typu B (Hib), ze szczepionką inaktywowaną przeciw poliomyelitis (IPV), ze szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (wzw B), ze skoniugowaną szczepionką pneumokokową oraz ze skoniugowaną szczepionką meningokową grupy C.
Z powodu braku danych stwierdzających bezpieczeństwo, immunogenność i skuteczność szczepienia z wykorzystaniem różnych szczepionek, zaleca się, aby rozpoczęte szczepienie kontynuować szczepionką tego samego producenta.

Szczepienie to nie jest finansowane ze środków publicznych, ale jest szczepieniem zalecanym przez Głównego Inspektora Sanitarnego w Programie Szczepień Ochronnych.Szczepionki są dostępne w punktach szczepień w ramach płatnej usługi szczepiennej. Szczepienie jest wykonywane na miejscu; poprzedza je badanie lekarskie (tzw. kwalifikacja do szczepienia). Szczepionkę można także kupić w aptece na podstawie recepty. Do wystawienia recepty uprawnieni są lekarze różnych specjalności – w tym lekarze rodzinni, interniści i pediatrzy. Cena jednej dawki może być zróżnicowana w zależności od miejsca, gdzie szczepionka będzie nabyta i w przybliżeniu wynosi ok. 260 zł w przypadku szczepionki trzydawkowej i ok. 320 zł w przypadku szczepionki dwudawkowej.
www.powstrzymajrotawirusy.pl